Pedro Almodóvar Caballero w wieku 16 lat przeniósł się z rodzinnego Ciudad Real do Madrytu, będącego wówczas pod dyktaturą Francicco Franco. Reżyser żył wówczas na marginesie totalitarnego systemu, aby przeżyć podejmował różne prace dorywcze. Po 12 latach został zatrudniony w największej hiszpańskiej firmie telekomunikacyjnej – Telefenice. Stały dochód pozwolił mu na zakup pierwszej kamery.

 Po obaleniu rządów Franco, Almodóvar był jedną z czołowych postaci hiszpańskiego kulturalnego renesansu – La Movida Madrileña. Pod pseudonimem Patty Diphus publikował artykuły w najważniejszych hiszpańskich gazetach, opublikował również powieść „Fuego en las entrañas”.

 Od 1972 roku tworzył filmy krótkometrażowe. W 1980 powstał jego pierwszy film pełnometrażowy pt. „Pepi, Luci, Bom i inne dziewczyny z dzielnicy”. Film ten okazał się strzałem w dziesiątkę – stał się przebojem i dzięki niemu Almodóvar wraz z bratem w 1983 roku otworzyli wytwórnię filmową El Deseo.

 Filmy Almodóvara to często nieprawdopodobne, melodramatyczne historie przepełnione czarnym humorem. Jego bohaterkami są postacie z marginesu społecznego: kryminaliści, prostytutki, transwestyci czy narkomani.

 Almogowar jest zdobywcą wielu prestiżowych nagród filmowych. W swoim dorobku ma dwa Oskary: w kategorii najlepszy film zagraniczny za „Wszystko o mojej matce” i za senariusz do „Porozmawiaj z nią”.

 Dla polskich twórców Almodowar również jest inspiracją. Remigiusz Grzela dokonał adaptacji teatralnej zbioru felietonów pt. „Patty Diphusa”. Przedstawienie zostało wystawione najpierw w Teatrze Rozmaitości, a później w Teatrze Polonia.

Źródło: www.wikipedia.pl